نام و مزاج

 گیاه بلادون به نام های بلادن، بلا دانه، شاه بیزک، گیاه لفاح، ست الحسن، جمشیدکش هم نام برده می شود، یکی از گونه های نزدیک جنس آتروپاها به نام بلادون (شابیزک) معروف است. طبع آن گرم و خشک است.

.

معرفی

  • گیاهی علفی و چند ساله است و در بعضی مناطق پایا، که ساقه ای منشعب و پر شاخه با برگ های بیضوی نوک تیز و متناوب و ریشه ای مخروطی و محکم دارد. بلادون دارویی است سمی و در مصرف آن باید احتیاط کرد.
  • میوه بلادون سمی است و از آن مشمع برای دردهای عضلانی تهیه می‌کنند.
  • بلادون به ارتفاع حدود ۱۰۰ سانتی‌متر گاهی موارد بیشتر با ساقه‌ای مستقیم و استوانه‌ای شکل و دارای ریشه‌ای نرم، صاف، مخروطی شکل، دراز و به رنگ قهوه‌ای تیره می‌باشد.
  • امروزه بیشتر از ترکیبات استخراج شده این گیاه مانند هیوسیامین و آتروپین به عنوان یک داروی آنتی کلینرژیکی استفاده می شود.

.

خواص

  • بلادون بر روی اعصاب تأثیر می‌گذارد و در نتیجه آرام کننده و ضد تشنج است.
  • برای درمان آسم و سیاه سرفه می‌توان از بلادون استفاده کرد.
  • برای بی‌اختیاری ادرار مفید می‌باشد.
  • برای درمان سرعت انزال می‌توان از بلادون استفاده کرد.
  • دردهای معده را از بین می‌برد.
  • قلنج‌های ناشی از سرب را درمان می‌کند.
  • یبوست‌های مقاوم را از بین می‌برد.
  • برای دردهای آپاندیس مفید است.
  • برای ناراحتی‌های بواسیر مفید می‌باشد.
  • برای دریاگرفتگی خوب است.
  • قلنج‌های کبدی و کلیوی را از بین می‌برد.
  • برای اسپاسم‌های ناحیه مقعد و واژن مفید است.
  • برای ترشح فراوان عرق مفید است.
  • عرق شبانه مسلولین را از بین می‌برد.
  • آتروپین موجود در بلادون باعث می‌شود که استعمال خارجی آن جهت چشم، باعث بازشدن مردمک گردد و برای درمان ورم قرنیه و عنبیه و سوراخ شدن قرنیه هم می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.
  • آتروپین ماده ی ضد استفراغ هم هست و در مسافرت های مختلف به صورت قطره یا قرص به آن هایی که دچار حالت مسافرت زدگی و استفراغ می گردند، می خورانند.
  • سوزاننده اخلاط مضر است.
  • پوست آن جهت تقویت مو استفاده می‌شود.

.

موارد منع مصرف

  • کسانی که مالیخولیا و سرسام دارند از خوردن آن خودداری کنند.
  • برای خانم‌های حامله خوردنش مجاز نیست.
  • کسانی که دهان و بدن آن‌ها داغ می‌شود و ورم گرم داخلی دارند استفاده نکنند مضر می‌باشد.

.

شیوه استفاده

  • حدود یک گرم از برگ و گل و میوه و ریشه آن را در دو لیتر آب جوش به مدت پانزده دقیقه دم می کنند و می خورند، ولی توصیه می شود که چون سمی قوی است با نظر پزشک مصرف کنند و گیاه شابیزک را در مازندران به نام گیاه جمشید کش می نامند زیرا فردی به نام جمشید، با خوردن میوه آن مرده است.
  • برای تهیه دانه بلادون میوه های رسیده را در آبکش می ریزند و فشار می دهند تا دانه ها از سوراخ آبکش خارج شود، سپس می خشکانند و تمام این خواصی که نام برده شد، در این دانه ها وجود دارد.

.
بازنشر از: طبایع/tabaye.ir

- مطالب مرتبط -

«گیاهان دارویی»